دعای بارانی

به کنج آشیانه ام پرنده پر نمی زند

گرفته از شبِ دلم چرا سحر نمی زند

کبود آسمان دل همیشه در قنوتها

دعای بارانی من از چه بسر نمی زند

مثال سائلی کنون نشسته ام در انتظار

صفای آستانه ام چرا به در نمی زند

غبار راه تو بود چو توتیای چشم ما

از این غبار چشمه ای ز چشم تر نمی زند ؟

در آسمان چشم تو ستاره های بی شمار

تعجبم از آسمان چرا قمر نمی زند

کبوتر حرم
کبوتر حرمت دور مانده ای ز حریمت

نشسته منتظر دانه ای ز دست کریمت

هوای کوی تو دارد دلی که پر خون است

به یک اشاره ی تو حال من دگرگون است

*********

شنیده ایم  بنام تو ضامن آهو

دگر ضمانت ما را نمی کنی؟ پس کو

دلم شکسته به دنبال جان پناه توام  

بسان آهوی پهلو گرفته در نگاه توام

هوای کوی تو دارد پرنده ی دلها

اگر چه فاصله افتاده پشت منزلها

مرا به خود برسانی دوباره می خندم

طناب بندگیم برضریح می بندم

به بارگاه ملک پاسبان اگر جا نیست

کنار پنجره فولاد جای ما خالیست