نگاه آینه

آنکس که از پیاله ی تو آب می خورد

از چشم نرگس تو می ناب می خورد

چشم انتظار گوشه ی چشم  عنایتیم

لب تشنه ی نگاه تو خوناب می خورد

در انتظار تابش نور ولایتیم

چون در نگاه آینه مه تاب می خورد

دل می برد ز عاشق چشم انتظار یار

آن زلف تیره فام تو چون تاب می خورد

بعد از ممات زنده شود این یقین ماست

از نوش داروی تو چو سهراب می خورد

در انتظار،کعبه، منا، مروه و صفاست

برخیز حسرت وجود تو محراب می خورد

دریاب بندگان مفلس و از دست رفته را

جن وملک در آینه ها خواب می خورد